Waar zijn jullie?

Eenzame ouderen, die niet de liefde en aandacht krijgen die ieder mens nodig heeft.
Mensen in de zorg, die meer tijd kwijt zijn met bureaucratische bullshit dan met mensen helpen.
Ondernemers, die ook omkomen in regeltjes en bureaucratie.
Reizigers, die al zo lang niet mogen leven zoals ze willen.
Psychologen, waarom bepaalt de zorgverzekeraar alles en niet jullie.
Bikers, die zich niet mogen verenigen zoals ze willen.
Docenten en onderwijzers, die al hun autonomie kwijt zijn en moeten functioneren in een keurslijf.
Mensen met een indicatie, waar amphetamine pilletjes in gestopt worden zodat ze niet meer lastig zijn. Want lastige mensen vormen de oppositie.
Depressieve mensen, waar pilletjes ingestopt worden zodat ze zombies worden, terwijl ze depressief zijn door het keiharde onmenselijke systeem.
Mensen in verkoop en klachtenafhandeling, die dagelijks merken hoe boos mensen zijn.
Politie die alleen maar bezig mag zijn geld te verdienen voor de elite, met bonnen uitschrijven en wietplantages opdoeken. Waar is jullie autonomie gebleven?
De elite die tweedracht wil zaaien. Jullie worden zo’n beetje het ergst genaaid en gebrainwasht.
Voetbal fans die heel goed weten op te komen voor hun club. Wat dacht je van je stad, van je land, je toekomst.
Huisartsen en assistenten, die zo belangrijk zijn maar zo slecht gewaardeerd.
Al die mensen die niet de zorg krijgen die ze nodig hebben
Al die hulpverleners die nauwelijks aan hulpverlenen toekomen door alle overhead.
Al die vrijwilligers die het belangrijke werk doen maar gratis mogen werken, want werk dat niks oplevert voor de elite is niet belangrijk.
Al die mensen die het beu zijn dat ze opdraaien voor een klimaat veroorzaakt door globalisme en grootvervuilers.
Al die mensen die het arrogante gedrag van banken en de financiële wereld zo ontzettend spuugzat zijn.

Tijd voor revolutie!